((مبارزان سايه ها باز مي گردند))

تعداد بسيار كمي از استادان و خانواده هاي نينجاي معتبر هنوز در ژاپن وجود دارند .با وجود اين استادي كه هنوز اين هنر را مي آموزد، دكتر ماساكي هاتسومي متخصص استخوان و سي و چهارمين استاد بزرگ از گروه يا خاندان تاگاكور نينجا است .او توانسته است نين جوتسو مدرن را به جهانيان معرفي كند و بنيانگذار اين روش نوين باشد .در دهه اخير، نين جوتسو يكي از بحث انگيز ترين و پر طرفدارترين هنرهاي رزمي ژاپن و كشورهاي غربي به شمار ميرود و هر ساله مسابقات و فستيوال هاي نمايشي و مبارزاتي از اين سبك رزمي در جهان برگزار مي شود .سيستم بوجين كان نين جوتسو نخستين اصل تربيتي يك هنر جو را خودسازي و پرورش روح دليري و اعتماد به نفس را مي داند .نين جوتسو مجموعه فنون دفاع ازخويشتن ـ با سلاح و بي سلاح ـ است. نين جوتسو هيچ گاه فرم محدود و ثابتي نداشته و براي پذيرش هر نوع تغيير بر اساس پيشامدهاي موجود، انعطاف دارد .استقامت، سرعت، به كارگيري قواي ذهني، شناي آرام و بي صدا در آب، استتار كامل و هماهنگ شدن با محيط، به كارگيري هر شيئي و تبديل آن به سلاحي مرگبار، دفاع شخصي براي هر نوع حمله حريف وصدها مورد ديگر موجب شده است تا نين جوتسو به عنوان ورزش وهنري مرموز وجذاب شناخته شود .هنرجويان رزمي نين جوتسو اعتقاد به فراگيري تمامي كوميته ها)كنترلي و غير كنترلي( دارند و اهميت مهارت در فنون را بالاتر از به دست آوردن عنوان، ميدانند .نين جوتسو قرن حاضر از ابزار و وسايل جديد و قديمي استفاده ميكند.اين هنر رزمي با قدمت 800ساله ريشه در تاريخ دارد و در حقيقت هنري است براي زنده ماندن و بهتر زندگي كردن و بهتر بودن .نين جوتسو يك هنر كاملاّ آزاد است كه مسئوليت پذيري را مي طلبد .يك هنرجوي واقعي نين جوتسو براي پيروز شدن، نيازمند اصولي اوليه است كه از جمله آنها برخورداري از روحي قوي، قلبي آزاد، هوشي سرشار، روحيه مبارزه طلبي، تمركز حواس و آرامشي در طوفان است .فنون نين جوتسو در چندين كشور دنيا آموزش داده مي شود و حتي در چند كشور در پادگانها و ارگانهاي نظامي تعليم داده ميشود.تكنيكهاي اين هنر نوين، منحصر به فرد است؛ از آكروبات رزمي تا عمليات دفاع شخصي وكاربرد سلاحهاي سرد مانند شوريكن(ستاره)، شمشير(واكي زاشي)، شوكه، كوري ساري(داس)، نانچيكو، بو(چوب) همچنين كوي مان جوتسو (هنر مطالعه و مشاهده) و كاجوتسو كه هنر استفاده از آتش است.در نين جوتسو امروزي قد، سن، جنس و وزن مطرح نيست، سرعت، قدرت(كيمه) و تعادل نقش بسزايي در كار يك نينجا دارد.فراگيري اين فنون، صبر و تواضع، استقامت و هوش را ميطلبد. نين جوتسوكاران امروزي نجابت را زائيده قدرت مي دانند و در حال تمرين در دو جو فرياد مي كشند ((استعداد بدون تلاش هيچ است. نااميدي، مرگ نينجاست. ورزش، قدرت، فروتني)).

اصطلاحات به كار رفته در اين سبك، به زبان ژاپني است و از نظر رنگ لباس، لباسشان همرنگ محيطي است كه در آن قرار گرفته اند؛ در تاريكي مشكي، در روزهاي برفي، سفيد و در جنگل، سبز. در دوجوهاي تمريني هم، به رنگ مشكي لباس مي پوشند. اين هنر رزمي اصيل در سال 1369 در كشورمان ايران توسط شي هان اكبر فرجي بنيانگذاري شد و هم اكنون در نقاط مختلف ايران مثل شهريار، گرگان، قزوين، آبيك، بندر عباس، اراك، مشهد و تهران تمرين ميشود. همچنين در ميان دانشجويان و ارتش جمهوري اسلامي ايران طرفداران بسياري دارد.از ديگر ويژگيهاي هنرهاي رزمي نين جوتسو تهيه ابزار و وسايل ويژه تمريني توسط خود هنرجويان است. در طول سال، نين جوتسو كاران به اردوهاي كوهستاني و جنگلي ميروند تا تجربيات بدست آورده را در طبيعت به نمايش بگذارند. نين جوتسو در كنار ضربات خشك و خشن خود دريايي از زيبايي و تكنيك را به علاقه مندان و شاغلين اين هنر ارائه ميكند. نين جوتسو هويتي عميق دارد و در طول قرنها به واسطه تئوري، تمرين و تمدن، متحول شده است. آموزش و فلسفه اين هنر سالهاي سال سينه به سينه پيگيري شده است. كسي كه فكر مي كند تنها با يادگيري فنون و تكنيك هاي نين جوتسو مي توان به يك نينجاي واقعي تبديل شد، باعث ايجاد محدوديت هايي در توانايي ها و پيشرفتش مي شود. او اگر فقط به تكنيكهاي خاص بسنده كند به سرعت گمراه مي شود. پس در وراي اين تكنيك ها و شيوه هاي رزمي، پيشرفت شخص و فلسفه هنرهاي رزمي را نيز بايد فراگرفت. بوجين كان دوجو ( Bujinkan)محل مخصوص براي تمرينات نين جوتسوكاران است و مركز آن در كشور ژاپن در شهر نودا (Noda) است .هنوز مدارس اين سبك در كشور ژاپن فعال هستند و علاقه مندان از سراسر جهان براي فراگيري اين عصاره هنرهاي رزمي به كشور ژاپن مسافرت مي كنند.

متوليان اين هنر كه در راه ترويج اين ورزش در جهان تلاش كرده اند :ماساميتونودا، تاكاماتسو، دكتر ماساكي هاتسومي، استيون هيزر، مك كارتي، شوتوتانه مورا و …هستند.